نیایش پیر نارستانه....
«پیر نارستانه» نام نیایشگاهی است در حدود سی کیلومتری شهر یزد در پشت کوه «دربید»، که زرتشتیان هر ساله به مدت 5 روز برای به جا آوردن مراسم و آداب و رسوم مربوط و با هم بودن و شادی کردن به این نیایشگاه میروند.

این نیایشگاه در داخل درهای با ژرفای کم جای دارد که از سه طرف آن کوه آن را در برگرفته است. در کنار جایگاه چشمهای وجود دارد که آب آن از ذخیره کردن بارندگی ارتفاعات پیرامون در استخر آن سوی پیر تامین میشود. در محل نیایشگاه درخت «مورد»ای رشد کرده که شاخههای آن از ساختمان خارج شده و دیدگاه دلنشینی را پدید آورده.
بر اساس باورهای مردم، این مکان پناهگاه یکی از شاهزادگان ساسانی به نام «شاهزاده اردشیر» است که در هنگام حملهی تازیان برای در امان ماندن به این مکان آمده، بر پایهی این باورها شاهزاده اردشیر بر شکارچی روشنبینی نمایان شده و شکارچی بنابه خواست و فرمان شاهزاده اردشیر، بنای پیر نارستانه را بنیان نهاده است.

پس از حمله اعراب به ایران در زمان ساسانیان، خانوادهی یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، که به پرهیزگاری شهره بودند، گریختند و به کوهها پناه بردند. به اعتقاد برخی از زرتشتیان، آنها در کوهها و چاههای اطراف یزد در شکافها یا دل زمین پنهان شدند و مزار آنها اکنون زیارتگاه زرتشتیان است. البته این باور در طول تاریخ با خرافات هم آمیخته شده است.
در واقع این شاهزادههای گریخته از دست اعراب، نقش اسطورههای مقاومت را برای ایرانیان یافتهاند و از این رو از آنها برای کسب هویت خود استفاده میکنند.
چندین نیایشگاه (زیارتگاه) در نزدیکی شهر یزد قرار دارند که میتوان از زیارتگاههای «پیرسبز» یا «چک چک»، «پیر هریشت»، «پارس بانو» و «پیر نارکی» نام برد.
این نیایشگاهها، همه بیرون از شهرها هستند و زیارت کنندگان شب نیز در آنجا میمانند. در اطراف هریک از این نیایشگاهها، صفهها، ایوانها و آشپزخانههایی نیز برای ماندن چندین روزهی خانوادهها ساخته شده است.
><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><
جشن نیلوفر :
خرداد روز از تیرماه برابر با 6 تیر در گاهشماری ایرانی
روز ششم خردادماه هنگام جشنی است به نام «نیلوفر» که امروزه بسیار ناشناخته است و شاید به مناسبت شکوفا شدن گل های نیلوفر در آغازین روزهای تابستان باشد.
«ابوریحان بیرونی» از آن به نام جشنی تازه نام برده است و «خلف تبریزی» در برهان قاطع روز برگزاری این جشن را هفتم و یا هشتم امرداد ماه برمی شمارد ولی از روی نوشته ها برمی آید که ۵ روز پیش از گاهان بار دوم، یا جشن نیمه ی تابستانی ایرانی و ۷ روز پیش از تیر روز و جشن تیرگان برگزار می شده است.
در لغتننامه ی دهخدا نیز با اشاره به برهان قاطع آمده است که : در این روز هر که حاجتی از پادشاه خواستی البته روا شدی.

بسم الله الرحمن الرحیم