استخوانها، جواهرات و سلاحهای پیداشده  در صحرای مصر شاید متعلق به بقایای ارتش کمبوجیه که در 2500 سال پیش ناپدید شد باشند.

به گفته محققان ایتالیایی بقایای یک ارتش بزرگ ایران که گفته شده 2500 سال قبل در زیر شنهای صحرای غربی مصر مدفون شده بود، احتمالاً پیدا شده است، این یافته یکی از بزرگترین معماهای باستانشناسی را حل می کند. سلاحهای برنزی، یک دستبند نقره ای، یک گوشواره و صدها استخوان انسان یافت شده در صحرای وسیع و عاری از سکنه Sahara در مصر، امیدهای پیدا شدن ارتش گمشده کمبوجیه پادشاه ایرانی را بالا برده است.گفتنی است در525 قبل از میلاد 50000 جنگجو در اثر توفان سهمگین شن دفن شدند.

Dario Del Bufalo  عضو تیم دانشگاه Lecce به دیسکاوری نیوز گفت: ما اولین شواهد باستانشناسی گزارش شده توسط مورخ یونانی هرودوت را پیدا کرده ایم. براساس هرودوت (484-425 B.C.) کمبوجیه فرزند کورش کبیر، پنجاه هزار سرباز از تبس برای حمله به واحه سیوا و نابودسازی بارگاه معبد آمون پس از اینکه کاهنان آنجا نپذیرفتند تا به ادعایش برای مصر مشروعیت ببخشند فرستاد. بعد از هفت روز پیشروی در صحرا ارتش به" واحه" ای رسید که مورخان معتقدند آنجا الخارگه بوده و بعد از ترک آنجا دیگر دیده نشدند.

هرودوت نوشت: بادی قوی و کشنده از جنوب وزیدن گرفت که با خود ستونی از شنهای چرخنده را آورد که بطور کامل لشگر سربازان را در زیر خود پوشاند و موجب ناپدیدشدن کامل آنان گردید. یک قرن بعد از گزارش هرودوت، اسکندر سفری به بارگاه آمون داشت و در 332 قبل از میلاد او به تأیید بارگاه نائل گردید مبنی براینکه  او فرزند یزدانی زئوس بود، ایزد یونانی معادل با آمون. گرچه داستان ارتش گمشده کمبوجیه در عهد عتیق کمرنگ شد. چون هیچ اثری از جنگجویان تا الان پیدا نشد، محققان آنرا بعنوان داستانی خیالی پنداشتند. درحال حاضر دو باستان شناس برجسته ایتالیایی ادعا می کنند مدرک قابل توجه ای کشف کرده اند که ارتش ایران حقیقتاً در توفان شن بلعیده شد. برادران دوقلو آنجلو و آلفردو کاستیگلیونی پیشتر بخاطر اکتشاف 20 سال قبلشان یعنی "شهر طلا"ی مصر باستان مورد توجه قرار گرفتند. آنها آنرا بتازگی در فستیوال فیلم باستانشناسی Rovereto ارائه دادند. این اکتشاف نتیجه 13 سال تحقیق و 5 تیم اعزامی به صحرا می باشد. آلفردو کاستیگلیونی سرپرست مرکز پژوهشی صحرای شرقی (CeRDO) به دیسکاوری نیوزگفت: این پژوهش در سال 1996 در طی سفری که بمنظور جستجوی وجود شهاب سنگهای آهنی در نزدیکی بحرین که واحه ای کوچک در همسایگی سیوا است آغاز شد.

دهنه اسب پیدا شده

 شباهت دهنه اسب پیدا شده با تصویر دهنه اسب پرسپولیس

 محققین حین کار در آن ناحیه متوجه کوزه ای تا نیمه دفن شده و برخی از بقایای انسانی شدند. سپس دوبرادر متوجه چیزی واقعاً جالب شدند، چیزی که می توانست یک پناهگاه باشد. که صخره ای بود  دارای حدود 35 متر طول، 8/1 متر ارتفاع و 3 متر عمق. چنین تشکیلات طبیعی یی در صحرا بوجود می آید اما این صخره بزرگ تنها صخره در نوع خود در یک ناحیه وسیع بود. کاستیگلیونی گفت " اندازه و شکل آن از آن یک پناهگاه بی عیب در توفان شن می ساخت " .  درست در همانجا  فلزیاب زمین شناس مصری علی برکت از دانشگاه قاهره آثار جنگ افزارهای باستانی را می یابد، یک خنجر برنزی و چندین پیکان تیر. او همچنین گفت "ما از اقلام کوچک می گوییم، اما آنها از اهمیت فوق العاده ای برخوردارند زیرا آنها اولین اشیای مربوط به دوره هخامنشیان اند ، بنابراین دوران کمبوجیه را تاریخ گذاری می کنند که از شنزارهای صحرا در مکانی کاملاً نزدیک به سیوا پدیدار شده است ".

گوشواره پیدا شده

 گوشواره موجود در تصویر سرباز پرسپولیس

حدود یک چهارم مایل از این پناهگاه طبیعی تیم کاستیگلیونی یک دست بند نقره ای، یک گوشواره و تعدادی گوی که احتمالاً بخشی از یک گردنبند بودند را پیدا کرد. یک تحلیل از گوشواره برپایه عکسها نشان می دهد که مطمئناً متعلق به دوره هخامنشیان است. هردوی گوشواره و گوی ها ظاهراً از جنس طلا هستند. اندره کاگنتی یک متخصص برجسته جواهرات باستانی به دیسکاوری نیوزگفت: یک گوشواره خیلی مشابه متعلق به قرن پنجم پیش از میلاد نیز در یک حفاری در ترکیه یافت شده است. در سالهای بعد برادران کاستیگلیونی نقشه های باستانی را مورد مطالعه قرار دادند و برخلاف اعتقاد همگانی به این نتیجه رسیدند که ارتش کمبوجیه مسیرکاروانی یی که از واحه دخله و فرافرا عبور می کند را برنگزیدند. از قرن نوزدهم، تعدادی از باستان شناسان و جستجوگران برای یافتن ارتش گمشده آن مسیر را مورد کاوش قرار دادند اما چیزی نیافتند. ما مسیری متفاوت را فرض می کنیم که از جنوب می آید. ما دریافتیم که چنین مسیری از قبل در زمان سلسله هجدهم مصر وجود داشت.

معبد آمون

براساس کاستیگلیونی ارتش مسیری به سمت غرب را  برای رسیدن به گیلف الکبیر که از میان وادی عبدلملک عبور می کند را در پیش گرفت سپس بسمت شمال که سیوا است حرکت کرد. این مسیر امتیاز غافلگیری  دشمن را داشت، بعلاوه ارتش می توانست بطور مستحکم به پیشروی ادامه دهد. در مقابل از آنجایی که این واحه در سوی دیگر مسیر توسط مصریان کنترل میشد، ارتش می بایست در هر واحه می جنگید. برای آزمایش فرضیه شان برادران کاستیگلیونی مطالعات زمین شناختی را در طول آن مسیر آلترناتیو انجام دادند. آنها منابع آبی خشکیده و چاههای مصنوعی ساخته شده از صدها کوزه آب که در شن مدفون بودند را پیدا کردند. چنین منابع آبی یی می توانست پیشروی نظامی در صحرا را امکان پذیر سازد. روش تابش دمایی تاریخ ظروف سفالین را 2500 سال قبل که همزمان با دوره کمبوجیه است را نشان می دهد. در آخرین سفرشان در سال 2002 برادران کاستیگلیونی به مکان کشف اولیه شان بازگشتند ، درست درآنجا حدود 100کیلومتری جنوب سیوا، نقشه های باستانی اشتباهاً معبد آمون را معلوم کرده بودند. سربازان معتقد بودند به مقصدشان رسیده اند، اما درعوض آنها به خمسین برخوردند باد داغ، قوی و غیر قابل پیش بینی که از جنوب شرق از صحرای Sahara بر مصر می وزد. برخی از سربازان پناهگاهی را در زیر آن صخره طبیعی یافتند، بقیه در جهت های مختلف پراکنده شدند، ممکن است بعضی از آنها به دریاچه سیترا رسیده باشند که بنابراین زنده ماندند. تیم در پایان سفرشان تصمیم گرفت داستانهای بادیه نشینان را درباره هزاران استخوان سفیدی که دهه ها پیش درطی شرایط بادی خاصی در یک ناحیه همجوار پدیدار میشد را مورد بررسی قرار دهد. آنها یک گور جمعی با صدها استخوان و جمجمه سفیدشده یافتند. کاستیگلیونی گفت ما فهمیدیم که بقایا توسط دزدان مقبره منفجر شده بود و اینکه یک شمشیر زیبا که بین استخوانها پیدا شده بود به توریست های امریکایی فروخته شد.

 میان استخوانها تعدادی از پیکانهای تیر و یک دهنه اسب متعلق به ایرانیان پدیدار شد که مشابه آن در یک اسب ایران باستان بتصویر کشیده شده است.  Del Bufalo گفت: در آن آشفتگی در صحرا دقیقترین محلی که تراژدی رخ داد را پیدا کرده ایم. این تیم درباره یافته هایشان با سازمان نقشه برداری مصر مکاتبه کرد و اشیای پیداشده را به متولیان مصری تحویل داد. من اطمینان دارم که ارتش گمشده جایی در حوالی ناحیه ای که ما مطالعه کردیم مدفون شده، شاید زیر 5 متر از شن. مسلم شلتوت پروفسور فیزیک خورشیدی در انستیتوی ملی تحقیقاتی ستاره شناسی و ژئوفیزیک در قاهره معتقد است که محتملاً ارتش  برای رسیدن به سیوا مسیر غربی متفاوتی را درپیش گرفت. مسلم شلتوت به دیسکاوری نیوز گفت: من فکر می کنم این بستگی به برنامه ریزی بد آنها برای آب و غذای کافی در طی مسیر طولانی صحرا داشت و بیشتر از آن رخدادی که توسط بادهای شنی فورانی که برای بیش از یک روز ادامه داشته است.
منبع:

http://news.discovery.com/archaeology
واکنش رئیس شورای عالی عتیقه های مصر به این خبر:
کشفیات ادعا شده در صحرای غربی،

ضرورت دارد که همگان بدانند که گزارش های منتشر شده اخیر در روزنامه ها، آژانسهای خبری و اخبار تلویزیونی مبنی بر اینکه "برادران دوقلو آنجلو و آلفردو کاستیگلیونی بقایای ارتش ایرانی کمبوجیه را کشف کرده اند" بی پایه و گمراه کننده است. این برادران هیچگونه ماموریت باستانشناسی در Berenike Panchrysos  در واحه کوچک بحرین نزدیک سیوا درحال حاضر بعهده ندارند.

این سایت از سال 2002 توسط هیأت ایتالیایی به سرپرستی دکتر Paulo Gallo از دانشگاه تورین حفاری شده است. این برادران از سوی SCA (شورای عالی عتیقه ها) مجاز به حفاری در مصر نبوده اند بنابراین هر گونه ادعا در این مورد باورکردنی نیست. شورای عالی عتیقه ها پیشتر مقامات دولتی و امنیتی مربوطه در مصر را مطلع ساخته که در حال اعمال دستورالعمل های لازم اند.